تقریباً همه نوزادان در مدت دو هفته قبل یا بعد از موعد مقرر به دنیا می‌آیند. اگر وضعیت شما و جنین خوب باشد، در هفته اول پس از موعد زایمان خطر خاصی برای هیچ یک از شما وجود ندارد. اما پس از آن، خطر ابتلا به مشکلات سلامتی شما یا کودک افزایش می‌یابد. سپس می‌توان زایمان را القا کرد. پزشکان و قابله‌ها (ماماها) گزینه‌های مختلفی برای این کار دارند. آنها می‌توانند دارو تجویز کنند و همچنین کمک مکانیکی ارائه دهند. با این حال، همه روش‌ها برای هر زن مناسب نیست. همچنین، هیچ تضمینی وجود ندارد که القای زایمان همیشه کارساز باشد. بهتر است با قابله (ماما) و پزشکان خود در مورد اقدامات القای زایمان توسط بیمارستان یا مرکز زایمانی که در آن زایمان خواهید کرد صحبت کنید. اجازه دهید مزایا و معایب را برای شما توضیح دهند. القای زایمان یک امر اورژانسی نیست. اینکه آیا و چه موقع باید زایمان را القا کرد تصمیم شخصی است. می‌توانید این مورد را با پزشکانی که از شما مراقبت می‌کنند در میان بگذارید.
دلایل القای زایمان
دلایل زیادی برای القای مصنوعی زایمان وجود دارد. مهمترین مسئله این است که آیا خطر عوارض در هنگام زایمان افزایش می‌یابد یا خیر. این به نوبه خود بستگی به این دارد که تا چه حد از تاریخ محاسبه شده زایمان گذشته است و آیا شواهدی وجود دارد که نشان دهد کودک در معرض خطر بارداری طولانی مدت قرار دارد یا خیر. سن شما، اینکه آیا قبلاً زایمان کرده‌اید، آیا سیگار می‌کشید، چقدر وزن دارید و اندازه نوزاد متولد نشده نیز می‌تواند بسیار مهم باشد. یک دلیل رایج برای القای زایمان، انتقال نامیده می‌شود. اگر زایمان کمی بیشتر به تأخیر بیفتد، ابتدا موعد از دست رفته نامیده می‌شود. از پایان هفته ۴۲ بارداری به آن انتقال گفته می‌شود. عمدتاً با خطراتی برای کودک همراه است. خطر اصلی این است که جفت به تدریج نمی‌تواند به درستی او را تامین کند. همچنین خطر عفونت داخل رحم و عوارض در هنگام زایمان را افزایش می‌دهد. به طور معمول، در صورت انتقال شما خودتان در معرض خطر بیشتری قرار ندارید. با این حال، زمانی که کودک بیش از حد بزرگ شود، زایمان دشوارتر می‌شود. حتی در صورت از دست رفتن موعد مقرر، بیشتر زایمان‌ها بدون عارضه انجام می‌شوند. به منظور محدود کردن خطرات، پزشکان و قابله (ماماها) معمولاً زمان مشخصی را تعیین می‌کنند که از آن زمان به بعد القای زایمان منطقی است، حتی اگر وضعیت مادر آینده و کودک خوب باشد.
القای زایمان با دارو
زمان شروع زایمان و چگونگی ادامه آن توسط هورمون‌ها کنترل می‌شود. پزشکان از این اثر با تجویز هورمون‌هایی به شکل دارو برای القای زایمان استفاده می‌کنند. یکی از نمونه‌های آن پروستاگلاندین‌هاپروستاگلاندین‌ها Prostaglandine پروستاگلاندین‌ها گروهی از مواد هورمون مانند هستند که در سراسر بدن انسان یافت می‌شوند و عملکردهای مختلفی دارند. از جمله موارد دیگر، آنها در احساس درد، لخته شدن خون و التهاب، نقش دارند. پروستاگلاندین‌های تولید شده مصنوعی برای القای زایمان، همچنین برای سقط جنین نیز استفاده می‌شوند. هستند. اینها مواد موثری هستند که یک رحم آرام ، نرم و به اصطلاح بالغ را تضمین می‌کنند. برای مثال، پروستاگلاندین‌ها را می‌توان به صورت ژل روی دهانه رحم استفاده کرد تا آنرا به بلوغ برساند. آنها همچنین می‌توانند به صورت قرص یا شیاف واژینال تجویز شوند. گاهی اوقات این اقدامات برای شروع زایمان کافی است. اگر دهانه رحم از قبل بالغ و کمی باز است، اما انقباضات به اندازه کافی قوی نیستند، از هورمون‌های بیشتری استفاده می‌شود. اینها پروستاگلاندین‌های دیگر یا اکسی توسیناکسی توسین Oxytocin اکسی توسین اصطلاح پزشکی برای هورمونی است که نقش مهمی در زایمان دارد و یکی از به اصطلاح هورمون‌های شادی است. در هنگام تولد، ترشح اکسی توسین یا تجویز اکسی توسین به صورت داروها باعث شروع زایمان می‌شود. اکسی توسین همچنین بر شیردهی، تنظیم استرس، تمایلات جنسی و پیوند تأثیر دارد. هستند که از طریق قطره تجویز می‌شوند. میزان هورمون‌ها به گونه‌ای تنظیم می‌شود که زایمان تا حد ممکن طبیعی باشد. این بدان معنی است که آنها در فواصل بسیار کوتاه رخ نمی‌دهند و خیلی قوی نمی‌شوند. زایمان القا شده نباید اجباری باشد، بلکه در صورت امکان مانند زایمان خود به خودی انجام شود.
عوارض جانبی احتمالی
القای زایمان در اکثر زنان ناراحتی شدید ایجاد نمی‌کند. با این وجود، ممکن است عوارض جانبی رخ دهد. در مورد پروستاگلاندین، اینها عمدتاً مشکلات گوارشی مانند تهوع، استفراغ و اسهال هستند. اکسی توسین می‌تواند باعث تجمع آب در بدن یا کمبود سدیم شود. اگر در زایمان قبلی سزارین شده‌اید، متخصصان دارویی را برای القای زایمان توصیه نمی‌کنند.
القای مکانیکی زایمان
قابله‌ها (ماماها) و پزشکان نیز می‌توانند با حرکات خاص دست یا با کمک ابزار، زایمان را القا کنند. به این روش القای مکانیکی زایمان می‌گویند. یکی از این روش‌ها، به اصطلاح جدا کردن پرده‌های جنینی از سگمان تحتانی رحم یا به طور اختصار Eipollösungجدا سازی غشاء (Stripping membranes) Eipollösung جداسازی غشاء، همچنین به نام "برداشتن غشاء" شناخته می‌شود، اصطلاح پزشکی برای مداخله‌ای است که برای القای زایمان انجام می‌شود. برای القای زایمان توسط پزشک یا قابله (ماما)، جداسازی غشاء انجام می‌شود، قسمت پایینی غشای خارجی کیسه آمنیوتیک، که به نام غشای آمنیوتیک نیز شناخته می‌شود، با دست از دهانه رحم جدا می‌شود. برای این منظور انگشت را داخل می‌کنند تا دهانه داخلی رحم را با آن ماساژ دهند. این باعث ترشح هورمون‌ها و نرم شدن دهانه رحم می‌شود. است. پزشک یا قابله (ماما) انگشت خود را با دقت وارد واژن کرده و کیسه آمنیوتیک را از دهانه رحم جدا می‌کند. احتمال دیگر به اصطلاح سوند بادکنکیکاتتر بالون Ballonkatheter کاتترهای بالون ابزارهای پزشکی هستند که در انتهای یک لوله یک بادکنک بر روی آنها وجود دارد. در صورت القای زایمان، یک کاتتر بالون با دو بادکنک با محلول نمکی پر می‌شود. آنها در جلو و عقب دهانه رحم قرار می‌گیرند. این باعث ترشح هورمون‌های بدن می‌شود که می‌توانند روند زایمان را تسریع کنند. است. یک یا دو بادکنک در انتهای لوله به داخل واژن وارد می‌شود. سپس بادکنک‌ها را با مایع پر می‌کنند. این امر باعث بزرگ شدن دهانه رحم می‌شود. هم Eipollösung و هم استفاده از سوند بادکنکی به بلوغ دهانه رحم و در نتیجه ایجاد انقباض کمک می‌کند. روش دیگر آمنیوتومیآمنیوتومی Amniotomie آمنیوتومی اصطلاح پزشکی برای یک روش، در هنگام تولد است که در آن کیسه آمنیوتیک را باز می‌کنند. کادر پزشکی ابزار کوچکی را از طریق دهانه رحم باز هدایت می‌کنند تا کیسه آمنیوتیک را بازکنند. این مداخله جراحی به ویژه در مورد بارداری‌های طولانی مدت، زایمان‌های طولانی مدت یا شرایط بحرانی نوزاد متولد نشده، انجام می‌شود. است. این روش کیسه آمنیوتیک را باز می‌کند. دلایل این امر، برای مثال، مرحله آغاز انقباضات طولانی یا دردهای ضعیف است.
سایر روش‌های القای زایمان
برخی از زنان باردار گزارش داده‌اند که مقاربت به آنها در تحریک زایمان کمک کرده است. در صورتی‌که دهانه رحم از قبل کمی باز و شُل باشد، گاهی اوقات گفته می‌شود که نوازش نوک سینه‌ها در تحریک زایمان کمک می‌کند. در هر دو مورد، ظاهراً ترشح هورمون اکسی توسین است که باعث انگیزش زایمان می‌شود. همچنین اغلب گفته می‌شود که ورزش، طب سوزنی یا چای مخصوص زایمان می‌تواند به القای زایمان کمک کند. اگرچه برخی از این روش‌ها برای مدت طولانی مورد استفاده قرار گرفته‌اند، اما اثربخشی آنها بحث برانگیز است. مزایای همه این تکنیک‌ها از نظر علمی اثبات نشده است. مانند سایر روش‌های القای زایمان، باید فقط با مشورت قابله (ماما) یا پزشک از آنها استفاده کنید.